Eeuwenlang werden dieren vooral gezien als gebruiksvoorwerp of als vijand. Of als spiegel. De vos stond voor sluwheid, het schaap voor volgzaamheid, de os en de ezel voor domheid, de wolf voor wreedheid. Dat waren geen biologische waarnemingen maar morele categorieën. Dieren als dragers van menselijke eigenschappen, maar zeker niet als levende wezens met eigen gevoelens.
Dat is de opening van de column van Sander Wennekers, betrokken lid van Vrienden van Vlietland en portefeuillehouder Vlietland bij de Algemene Vereniging voor Natuurbescherming (AVN). Dat deze boodschap wel degelijk over de dieren van Vlietland maar ook over onszelf gaat lees je in de column hieronder die door Vlietnieuws werd geplaatst.
